เส้นตรง และเส้นโค้งใน ป.1 สำคัญอย่างไร
หลายคนคงมีคำถามว่า ทำไมเด็กๆ จึงต้องเรียนวิชาวาดลีลาเส้น หรือ form drawing โดยเฉพาะบทเรียนในวันแรก การวาดเส้นตรง ครูจะยืนขึ้นอย่างสง่างาม เดินตัวตรงไปอยู่ต่อหน้าเด็กๆ ตั้งใจลากเส้นตรงที่ตรงมากๆ ราวกับเส้นตรงนั้นเริ่มต้นจากจักรวาล และลากมันลงมาอย่างมั่นคงผ่านกลางลำตัวของครู ดิ่งตรงลงไปยังพื้นดิน และพุ่งตรงดิ่งไปสู่ใต้ผืนพิภพ หลังจากนั้น ครูจะหยิบชอล์กด้วยท่าทางที่มั่นคง และขีดมันลงบนกระดาน จากจุดสูงสุดจนมาถึงจุดต่ำสุด เท่าที่แขนของครูจะสามารถพามันลงมาได้ โดยที่ลำตัวยังตั้งตรง
เด็กๆ จะมองเห็นสิ่งที่ครูทำ และจะวาดมันด้วยท่าทีเดียวกับครู ซึ่งในเวลานั้นเองเป็นเวลาที่สำคัญมากที่ครูจะได้รู้จักเด็กผ่านท่าทีในการขีดเส้นตรงเพียงเส้นเดียว
ในวันต่อมา เด็กๆ จะได้ลองลากเส้นโค้งกัน โดยท่าทีของครูที่ต่างไปจากเมื่อวาน ในตอนที่วาดเส้นตรง ครูจะมีท่าทีที่โฟกัส ชัดเจน มั่นคง ตั้งตรง ตั้งมั่น แต่สำหรับเส้นโค้งท่าทีของครูจะอ่อนโยน ปลอบประโลม และรู้สึกถึงความโอบกอด โอบอุ้มมากขึ้น
การสอนวิชาวาดลีลาเส้น จึงไม่ใช่เพียงการสอนให้รู้จักเส้นสาย หรือมิใช่เพียงการฝึกกล้ามเนื้อมัดเล็ก หากแต่เป็นการสอนจริยธรรมให้เข้าไปในตัวเด็กโดยไม่ต้องพร่ำบ่น เพราะในโลกนี้ ไม่ว่าอะไรที่เรามองเห็น ก็ล้วนแล้วแต่ประกอบมาจากเส้นสายเพียงสองเส้น นั่นคือเส้นตรงกับเส้นโค้ง
ในตัวของพวกเขาเองก็เช่นกัน จะต้องมีคุณสมบัติของเส้นสายทั้งสองเส้นนี้อยู่ในตัว คือ เส้นตรงที่จะต้องโฟกัส มีความมั่นคง ความซื่อสัตย์ เที่ยงธรรม แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็ต้องมีคุณลักษณะของเส้นโค้งอยู่ภายในด้วย นั่นคือ ความรักความเอื้ออาทร ความอุทิศ เกื้อกูล

