ครูอยากบอก

การทำงานหุ่นเชิดแบบต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นหุ่นสาย หุ่นเงา หุ่นมือ หรือหุ่นกระบอก ล้วนเป็นงานฝีมือเชิงศิลปะ โดยเฉพาะการทำหุ่นสาย เป็นยิ่งกว่าหุ่นชนิดอื่น ๆ ทั้งหมด เพราะการชักหุ่นสายต้องใช้ความสามารถด้านศิลปะ การฝึกฝนบ่อย ๆ จะมอบประสบการณ์อันมีค่าให้แก่ผู้ฝึก ความสามารถที่ทำวัตถุไร้ชีวิตให้มีความเคลื่อนไหว ประดุจเป็นสิ่งมีชีวิต นักเรียนต้องใช้ทักษะทางศิลปะและด้านกลไกรวมทั้งเทคนิคต่าง ๆ ที่ได้เรียนมาในการวิเคราะห์ ความเคลื่อนไหวของหุ่นสาย ออกแบบและสร้างตัวหุ่น สร้างข้อต่อต่าง ๆ ของร่างกาย หล่อหัว มือ และเท้า สร้างโครงสร้างของหุ่น แต่งตัวให้หุ่น และฝึกฝนทักษะการแกะสลักไม้อย่างประณีต การเชิดหุ่นสายนั้น  นักเรียนต้องเรียนรู้ที่จะอยู่เบื้องหลัง การเชิดหุ่นโดยต้องอยู่ข้างบนของหุ่นนั้น คนเชิดหุ่นต้องเสียสละ  นอกจากนั้น ในด้านสังคม การแสดงละครหุ่นต้องอาศัย “ความร่วมมือกัน” ในการทำงานอย่างยิ่ง ไม่ว่าจะเป็นการทำงานในโรงละครหุ่น การเชิดหุ่น การทำงานประสานกันระหว่างฝ่ายต่าง ๆ และอาจกล่าวได้ว่า บางทีเป้าหมายสำคัญที่สุดของโครงงานนี้ก็คือ การให้ความรู้สึกเคารพ  และเข้าใจความสำคัญของสิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ รอบตัวพวกเขา

ช่วงวัย 7-14 ปี เป็นช่วงของการพัฒนาทางด้านกายอารมณ์ความรู้สึก หลักสูตรดนตรีในโรงเรียนวอลดอร์ฟ จะเป็นการพัฒนาเด็กตามวัยด้วยดนตรี เป็นการจับคู่ระหว่างธรรมชาติของดนตรีกับธรรมชาติของเด็ก วิธีการและเนื้อหาจะถักทอเข้าด้วยกัน เด็กเรียนรู้ความงามของโลก ความรื่นรมย์ของชีวิต และสุนทรียศาสตร์ ผ่านการเรียนภาษาของดนตรี เพื่อเติมเต็มประสบการณ์ความงามให้แก่ดวงจิตของเด็กๆ การสร้างหรือการฟังดนตรี คือการพบความงามโดยตรงที่สุด ดนตรีเป็นศิลปะที่มีความเป็นส่วนตัว ขณะเดียวกันก็มีลักษณะทางสังคมด้วยเช่นกันช่วงวัย 7-14 ปี เป็นช่วงของการพัฒนาทางด้านกายอารมณ์ความรู้สึก หลักสูตรดนตรีในโรงเรียนวอลดอร์ฟ จะเป็นการพัฒนาเด็กตามวัยด้วยดนตรี เป็นการจับคู่ระหว่างธรรมชาติของดนตรีกับธรรมชาติของเด็ก วิธีการและเนื้อหาจะถักทอเข้าด้วยกัน เด็กเรียนรู้ความงามของโลก ความรื่นรมย์ของชีวิต และสุนทรียศาสตร์ ผ่านการเรียนภาษาของดนตรี เพื่อเติมเต็มประสบการณ์ความงามให้แก่ดวงจิตของเด็กๆ การสร้างหรือการฟังดนตรี คือการพบความงามโดยตรงที่สุด ดนตรีเป็นศิลปะที่มีความเป็นส่วนตัว ขณะเดียวกันก็มีลักษณะทางสังคมด้วยเช่นกัน ป.1  เริ่มต้นด้วยขลุ่ย pentatonic ด้วยโทนเสียงที่ยังคงให้ความรู้สึกโอบอุ้มและปกป้อง เด็กเรียนรู้ท่วงทำนองและเสียงผ่านเพลงพื้นบ้านที่โน้ตไม่ซับซ้อน และฝึกเป่าโดยทำตามครูประจำชั้น เด็กเป่าขลุ่ยด้วยกัน เรียนรู้จังหวะเสียง และลมหายใจเข้าออกไปด้วยกัน ระหว่างตัวเด็กและสิ่งแวดล้อม ป.2  เด็กยังคงเรียนดนตรีด้วยกันกับเพื่อนอย่างสอดคล้อง และยังคงเรียนผ่านการเลียนแบบการเป่าจากครูประจำชั้น อาจมีเพลงใหม่เข้ามาที่มีท่วงทำนองและจังหวะที่ชัดเจนขึ้น นำเสียงใหม่เข้ามาเพิ่ม เด็กๆ เริ่มเปลี่ยนเครื่องดนตรีจากขลุ่ย pentatonic เป็นขลุ่ย diatonic recorder ในป.2